De benadering van ziekte en gezondheid
De natuurgeneeskunde richt zich van oudsher op het bevorderen van de gezondheid, het herstel van mentaal, emotioneel en lichamelijk evenwicht en het voorkomen of verergeren van ziekte.
Zij gaat uit van de mens in relatie tot zijn omgeving.
Voeding, leefstijl en milieufactoren kunnen een zware tol eisen en vaak oorzaak zijn van klachten en ziekte.
De taak van de natuurgeneeskundige
Een belangrijke taak van de natuurgeneeskundige is om de patiënt te helpen met het vinden van een evenwicht tussen eigen draagkracht (= levenskracht = energie) en factoren uit de omgeving.
Om de draagkracht van een patiënt te bepalen gaat de natuurgeneeskundige uit van de constitutie (aanleg) en conditie van de patiënt.
Deze unieke combinatie vormt de basis van het behandelplan.
Naast het geven van voedings- en leefstijladviezen kan de natuurgeneeskundige, afhankelijk van de gekozen vakrichting, een of meerdere therapievormen inzetten. In onze praktijk zal vaak een keuze gemaakt worden uit één of een combinatie van de beschikbare therapieën: klassieke homeopathie, orthomoleculaire voedingsadviezen, fytotherapie (kruidengeneeskunde), dermasegmentaalmassage, podosegmentaalmassage, reflexbehandelingen.
De natuurgeneeskundige behandeling
In het natuurgeneeskundig handelen wordt de gehele mens (de zieke) benaderd en geen opdeling gemaakt in lichaam en geest of exclusieve aandacht aan organen (de ziekte) gegeven.